RickVerschure.nl

Daar gaan we!

Op deze site plaatsen we regelmatig updates. Hieronder verschijnt dan weer een nieuw verhaal, medische ontwikkeling of wat dan ook.

 

Wil je reageren op een update stuur gerust een email (rickverschure@hotmail.com) of whatsapp bericht !

 

2 juli: vakantie!

De afgelopen twee weken hebben we van onze vakantie genoten.

Deze vakantie was al lang geboekt, maar wel heel goed getimed na deze roerige periode. Even in alle rust en weg van thuis alles laten bezinken en weer vooruit kijken. Wat hebben we fijne dagen gehad met mooi weer en genieten van ons gezinnetje!

Nu weer terug naar het normale ritme. Inmiddels heb ik mijn medicatie (voor de longontsteking) helemaal afgebouwd. De komende tijd staan er nog wel wat controles en afspraken in het ziekenhuis gepland, maar verder pakken we weer de normale dagelijke dingen op. In overleg met de bedrijfsarts gesproken over reintegratie. Ik zal komende week weer wat uren gaan maken op het werk. Eerst kijken hoe dat gaat en dan kijken hoe we het aantal werkuren op kunnen bouwen. Allemaal dingen die weer wat structuur en houvast geven. Zo gaan en kijken we weer vooruit.

 

 

Life isn't about waiting for the storm to pass.

It's about learning to dance in the rain.

 

14 juni: Nogmaals bedankt!

Het is vandaag precies drie maanden geleden, dat we het slechte nieuws kregen dat ik ziek was. Afgelopen week was het nieuws heel positief. Ik voelde me al goed en dit was de bevestiging. We zijn zo blij, maar ook deze mededeling heeft tijd nodig om te landen. We proberen dit een plaatsje te geven en kijken terug op de de afgelopen periode. Het is ongelooflijk wat er allemaal is gebeurd. Maar het is fijn dat we dat niet alleen hoeven te doen. Heel fijn om zoveel steun te krijgen van de mensen om ons heen; familie en vrienden dichtbij, maar ook mensen die wat verder weg staan. We zijn heel dankbaar voor alle berichtjes, kaartjes, emails, enz. Het lukt bijna niet om overal persoonlijk op te reageren, dus ook op deze plaats; nogmaals BEDANKT!!

 

8 juni: D-day

'Alleen maar goed nieuws'. Met deze woorden begon de oncoloog ons gesprek om de uitslag van de scans te bespreken. Het lijkt erop dat de uitzaaiingen voor een groot deel of mogelijk helemaal weg zijn. Op een paar plekken zien ze nog iets, maar de kans is groot dat dat littekenweefsel is en geen verkeerde cellen meer bevat. Door deze goede uitslag is het nu niet nodig om verder te behandelen. De komende tijd zal ik onder controle blijven (door middel van bloed prikken en uitslag bloedwaarden) en moet ik me melden als ik het gevoel heb dat er iets is. Over drie maanden zullen opnieuw scans gepland worden, welke met de huidige uitslagen worden vergeleken. Zo kunnen ze de plekken waar ze nog iets zien monitoren.

 

Het zal spannend blijven en de onzekerheid kunnen ze helaas niet helemaal wegnemen. Waar we drie maanden geleden met een klap in deze achtbaan zijn beland, is dit op dit moment het beste nieuws wat we konden krijgen. Echt ongelooflijk wat voor een effect mijn behandeling al heeft gehad. Wij zijn heel blij. Proost!

 

 

Verdriet heeft twee vijanden,

optimisme en hoop.

 

2 juni: Door de scanner

Vandaag een belangrijk moment in onze achtbaan. We moeten naar het ziekenhuis voor een CT scan en MRI scan. Ik heb deze scans in maart ook gehad om de situatie van de ziekte in beeld te brengen. Inmiddels zijn we twee en een halve maand verder en wordt de huidige status in beeld gebracht. De uitkomsten zullen komende week vergeleken worden en dan krijgen we op donderdag 8 juni de uitslag. We moeten dus nog een weekje wachten op meer duidelijkheid en zijn vooral heel benieuwd wat het effect is geweest van de behandeling.

 

Ondertussen hebben we het ritme thuis weer opgepakt en plannen we leuke dingen. Het herstel gaat goed en van het afbouwen van de medicatie heb ik geen terugslag gekregen. Daarom na veel wikken en wegen besloten om ook dit jaar weer naar Pinkpop te gaan. Een goede traditie met vrienden, ontstaan tijdens onze studie in Venlo. In wisselende samenstelling van de groep gaan we inmiddels voor de negentiende keer (eerste keer op Pinkstermaandag, daarna achttien jaar op de camping) naar dit festival!

 

Ik duik dit weekend dus een paar dagen onder in het zuiden van het land. En daarna hopen op goede resultaten eind volgende week!

 

 

Het nummer 'Rollercoaster' is uitgebracht voor

Alpe d'HuZes 2017

30 mei: Controle

En zo zijn we alweer 2 weken verder na mijn ontslag uit het ziekenhuis. Door het mooie weer en het drukke Hemelvaartsweekend heeft dit stukje wat lang op zich laten wachten. Sorry!!

Gelukkig gaat het herstel van de longontsteking goed en wordt de dosering medicatie lager. Vandaag weer bij de oncoloog geweest voor controle. Bloedwaarden waren weer verbeterd en dit geeft vertrouwen voor de scans die aanstaande vrijdag gepland staan. De tweede keer tijdens deze achtbaan dat we voor een CT scan en een MRI scan naar het ziekenhuis moeten. En het eerste moment dat het effect van de behandeling in beeld gebracht wordt! Uitslagen volgen een week later, nog even afwachten. We zijn zo benieuwd!

 

22 mei: Koeien in de wei

Inmiddels ben ik bijna een week thuis uit het ziekenhuis. Ik voel me goed en hoop dat het herstel van de longontsteking zo doorzet en medicatie verder afgebouwd kan worden. We zijn er dus nog niet van af, maar het gaat de goede kant op. Het is vooral heel fijn om thuis bij Maartje en jongens verder te herstellen en samen leuke (en de dagelijkse) dingen te doen!

 

Vandaag ook een bijzonder moment mee kunnen pikken op het veebedrijf van mijn broer (ikbenboer.nl). De melkkoeien gingen na een aantal jaren de comfortabele stal weer uit om een dansje te maken in de wei. Er waren de nodige hulptroepen nodig om de kudde dames ook daadwerkelijk in de wei te houden.

Fijn om te helpen en zo had ik direct mijn verplichte lichaamsbeweging voor vandaag gehad. :-)

17 mei: Oost West Thuis Best

Zoals ik al schreef ging het herstel afgelopen weekend met een sprong vooruit en daarmee ook de verwachting dat ik spoedig naar huis zou kunnen gaan. Maandag is de situatie door de specialisten beoordeeld en medicatie die ik via infuus kreeg omgezet naar pillen. Ik slik momenteel een behoorlijke cocktail tegen de longontsteking en mogelijke bijwerkingen, maar het herstel zet door. Dinsdagmorgen besloten dat ik 'ontslagen' kon worden en dan is het heerlijk om weer thuis te zijn.

Ik moet nu thuis verder herstellen en medicatie (tegen de longontsteking) weer afbouwen. Dit zal zeker een aantal weken in beslag gaan nemen. Daarna zal gekeken worden naar de verder behandeling, maar eerste prioriteit heeft het herstel van deze bijwerking.

Het is na ruim een week heel fijn om weer thuis te zijn bij Maartje en de jongens, lekker in mijn eigen bed, je eigen ritme en dingen doen. En dankzij het mooie weer lekker buiten kunnen zijn.

 

14 mei: Moederdag

Het is al bijna een week dat ik in het ziekenhuis opgenomen ben. Gelukkig gaat het dit weekend weer een stuk beter en lijkt de medicatie haar werk te doen. Even afwachten hoe de specialisten mijn herstel morgen zullen beoordelen, maar zo langzaamaan zullen mijn dagen hier wel geteld zijn. Ook al is Maartje er elke dag en zijn de jongens de laatste dagen op bezoek geweest. Uiteindelijk ben je het liefste thuis.

 

Bij zo'n ziekenhuisopname staat ineens alles op zijn kop. Het medisch traject waar we in belanden, maar ook de dagelijkse zorg voor de jongens, huishouden, enz.. En een stuk onzekerheid. Een groot deel komt dan op de schouders van Maartje terecht. Op Moederdag sta je hier toch even extra bij stil. Enorm veel respect heb ik voor de manier waarop ze dit doet en mij in deze hele rollercoaster ondersteunt.

 

Ik had geen grotere kanjer aan mijn zijde kunnen hebben om deze strijd te strijden!

 

 

You will never walk alone

 

11 mei: Bergopwaarts

Weer even een bericht na de nieuwe wending van afgelopen maandag.

Ik ben op dit moment nog steeds opgenomen in het ziekenhuis en word behandeld om de longonsteking snel onder controle te krijgen. Er lopen nog meer onderzoeken en er is veel overleg tussen mijn oncoloog en de longartsen om te kijken of ze het herstel kunnen versnellen. Ik voel mij al een stuk beter dan begin deze week. Al veel visite gehad en verveel me nog geen moment.

 

Nu ik opgenomen ben kom je ook in contact met lotgenoten. Oud en jong, met een hele geschiedenis aan onderzoeken, behandelingen en kuren. Ik ben een groentje. Daarnaast zie je hoe hard en toegewijd en door de medici en verpleging gewerkt wordt aan ieders herstel of welzijn.

 

Ik wil iedereen (of in ieder geval mijn trouwe volgers) daarom wijzen op initiatieven die geld inzamelen voor onderzoek, zodat er nog meer goede resultaten behaald worden in de strijd tegen deze ziekte. Bekend is Alpe d'HuZes, waar deelnemers hardlopend, wandelend of fietsend maximaal zes keer de berg Alpe d'Heuz beklimmen. Ik kan zo een aantal mensen opnoemen die meedoen. Toppers zijn het!

Maar ik wil speciaal aandacht vragen voor het volgende initiatief. Mijn lieve schoonmoeder Christine gaat speciaal voor mij te voet de Mont Ventoux beklimmen. Op 31 augustus vertrekken de lopers vanuit het plaatsje Sault voor een stevige wandeltocht van 26 kilometer naar de top voor het goede doel. Een dag later is er nog een beklimming voor fietsers voor hetzelfde goede doel. De opbrengst gaat naar het KWF en het Toon Hermans Huis in Weert. Ik vind het fantastisch dat Christine dit voor mij/ons doet. Voor mij de grootste (Toons) Topper!!!

 

 

9 mei: Nieuwe wending

Afgelopen weekend stond er van alles op het programma.

Zaterdagochtend met zijn vieren eropuit. In De Moestuin (aanrader, gelegen nabij stadion Galgenwaard) van het heerlijke zonnige weer genoten. De jongens lekker spelen, Maartje en ik een lekkere bak koffie.'s Middags naar Zeewolde voor een borrel en hapje eten met de mannen van de Vergane Glorie. Waar wij in het verleden de grootste moeite hadden om voor een wedstrijd minimaal 11 man op de been te krijgen, zaten we nu met ongeveer 25 op het terras. Super om iedereen te zien en een hele gezellige middag. Nogmaals bedankt voor de cadeau's en ieders aanwezigheid!

Zondag rustig opgestart. Maartje naar de hockey, dus de mannen konden mij bezig houden. Heerlijk.

's Middag op visite bij 'buren' Andre en Willeke. Inmiddels zit er zo'n 50 kilometer tussen, maar vanuit het verleden is de term buren op zijn plaats. De 'buurjongens' lekker spelen totdat ze letterlijk omvielen van de slaap.

 

Tijdens het weekend al last van hoesten en soms een flinke hoestbui, dus maandagochtend toch maar even contact opgenomen met de oncoloog. De combinatie van hoesten en benauwdheid was reden om mij naar het ziekenhuis te laten komen voor nader onderzoek. Maandagmiddag helemaal door de mangel gehaald (o.a. bloed prikkem, longfoto en CT scan) en uiteindelijk opgenomen ter observatie en nader onderzoek. Vanmorgen is er door longartsen nogmaals naar de resultaten van de CT scan gekeken.

Conclusie: Longontsteking, als bijwerking van de immuuntherapie.

Op dit moment krijg ik extra zuurstof en wordt de longontsteking behandeld met prednison. Na een dag op de Medium Care afdeling wordt ik vanavond overgeplaatst naar een normale verpleegafdeling, dat is dan alweer een stapje in de goede richting. Hopen dat dit zo snel mogelijk aanslaat en dat de zuurstof er af mag. Dan mag ik weer naar huis, maar dat zal eind deze of volgende week pas zijn.

 

Wij hadden dit totaal niet verwacht, maar zo onvoorspelbaar is het traject waarin we zitten. Deze nieuwe wending heeft invloed op de geplande behandeling immuuntherapie, maar waarschijnlijk niet op het effect. De voorzichtige resultaten laten een eerste effect zien, de uitzaaiingen verkleinen! Nu dus eerst van de longontsteking af komen en daarna zal het vervolg van de behandeling pas vastgesteld kunnen worden.

We moeten dus weer afwachten hoe deze achtbaan zich vervolgt. Ik hou jullie op de hoogte!

 

 

Als er schaduw op je pad verschijnt

zal de zon je omarmen.

 

3 mei: Efteling

Het weekend na Koningsdag moesten we vrijhouden, omdat we vanuit mijn werk een weekend Efteling aangeboden kregen. Twee dagen toegang tot het park en een hotelovernachting. Heerlijk met z'n vieren even helemaal weg.

Zaterdagochtend spullen inpakken en richting het brabantse land. Eerst melden bij de receptie van het Efteling hotel en met de toegangskaarten op zak richting park. Via de speciale ingang van het hotel stonden we in een speeltuin, voor Loek en Stef was het al meteen geslaagd. Maar de wondere wereld heeft veel meer te bieden, dus verder het park in. Kennismaken met Jokie en Jet, spelen bij het Volk van Laaf en wandelen in het Sprookjesbos. Na al deze indrukken ook nog naar de show van Raveleijn. Volgens Loek wel een beetje eng, maar wel het hoogtepunt van de dag. Vervolgens naar het hotel. Na een hapje eten lag de hele familie op tijd in bed. Wat een heerlijke eerste dag!

 

De zondag rustig opgestart en richting ontbijtzaal. Tijdens het ontbijt kwamen Roodkapje en een ridder (uit de Raveleijn-show). Loek zat op dat moment onder de tafel; "zeg maar dat Loek naar huis is". :-) Haha.. het is toch wel eng als een van je helden aan je tafel staat.

Na het ontbijt uitchecken en naar het park voor dag twee. Een prachtige dag, dus veel drukker dan de zaterdag. Onder een heerlijk zonnetje door het park gewandeld, Carnaval Festival (ja, dat muziekje zit nog in mijn hoofd) en nog wat andere kleine attracties bezocht. Voldoende indrukken opgedaan en dat bleek wel op de terugreis. Op de parkeerplaats van het Efteling hotel vielen Loek en Stef al in slaap. Een mooie herinnering rijker.

 

Wat hebben wij genoten van dit weekend weg. Op deze plaats nogmaals dank Tremco Illbruck voor deze superleuke verrassing!!

 

 

 

 

 

 

Hoop is een lichtje in je hart

dat vandaag moed geeft en morgen kracht.

 

28 april: Derde ronde!

Na een gezellige Koningsdag staat er weer een dag ziekenhuis op het programma.

Een volle dag met bloed prikken, gesprek oncoloog en daarna behandeling. De eerste twee keer hadden we de behandeling een dag na het gesprek bij de oncoloog. Best spannend of het licht op groen gaat voor de derde behandeling (maar met mijn gelukssokken aan moet dat lukken). Na een positief gesprek bij de oncoloog en verbeterde bloedwaarden mogen we door naar de behandeling. YES, laat maar komen die derde ronde!

 

Tijdens de behandeling nog een gesprek met een dietist. Het is belangrijk om op gewicht te blijven tijdens deze strijd en vooral voldoende eiwitten binnen te krijgen. Naast eten is beweging heel belangrijk. Gelukkig voel ik me goed en heb ik qua bijwerkingen weinig beperkingen. Dat kan ik dus niet als excuus gebruiken om niet te bewegen... De komende tijd wat vaker wandelend of op de fiets de mooie omgeving van Bunnik verkennen. Of krachttraining doen met Loek. ;-)

 

 

 

 

24 april: De tijd vliegt

De maand april vliegt voorbij. De tijd gaat snel en dat is een goed teken. Veel dingen op de agenda en sowieso genoeg te doen (en eigenlijk zou ik hier wat meer moeten schrijven). We lezen ook veel over immuuntherapie en de resultaten die er in de laatste paar jaar zijn geboekt. Het artikel hieronder is daar een voorbeeld van.

Ondertussen voel ik me goed, eigenlijk beter dan een paar weken geleden en heb ik relatief weinig bijwerkingen van de therapie. Dit versterkt ons goede gevoel over de strijd die we voeren, want waarom zou dit voor mij ook niet werken!

De afgelopen week samengevat: we hebben geregeld bezoek gehad, uiteten geweest met vrienden, theaterbezoek, een gezellig feest van de oom en tante van Maartje, de kaartjes blijven met de post komen en de stroom berichtjes is soms niet te beantwoorden. Heel fijn om al die steun te voelen!!

Deze week leven we rustig toe naar de vrijdag. Toch een spannend moment; eerste gesprek met de oncoloog en hopen dat het licht op groen gaat voor de derde behandeling. Deze zal bij een 'GO' aansluitend zijn, dus dat wordt een lange dag ziekenhuis. We gaan er weer voor deze week!

 

 

Interessant artikel over immuuntherapie!

Het artikel is een kleine 2 jaar oud, maar schetst de verwachtingen en eerste resultaten rondom deze behandelmethode. Check de link!

 

18 april: Pasen

Afgelopen weekend stond er weer van alles op het programma.

Het Paasfeest zou vooral een treffen met de familie worden en zo zaten wij zondagochtend al vroeg in de auto richting het zuiden. Eerste vraag van Loek aan oma Christine; 'Is de eierman geweest?' (oftewel zijn er paaseieren verstopt). Gelukkig werd dit direct bevestigd en duurde het niet lang voordat de ander nichtjes en neefjes aankwamen. Het grote eieren zoeken kon beginnen en in mum van tijd werd een grote bak chocolade eieren verzameld. 's Middags nog even lekker kunnen wandelen in het heuvelland en de dag afgesloten met een heerlijk paasdiner. Jammer dat we niet helemaal compleet waren, maar het was een fijne eerste paasdag met de familie.

Tweede Paasdag naar Zeewolde voor een paasontbijt/-brunch. Ook hier was de 'eierman' druk geweest en moest er eerst gezocht worden naar eieren. Daarna lekkere broodjes eten en een rustige ochtend aan tafel. Wederom fijn om met de familie samen te zijn.

Op beide dagen werd ik verrast door een nichtje met een Palmpasenkruis. Deze mochten zij maken voor iemand die een steuntje in de rug verdient. Bijzonder dat ze daarbij aan mij gedacht hebben en een mooi versierd kruis hebben geknutseld.

 

14 april: Geen nieuws is goed nieuws

Het is alweer een week geleden dat ik mijn tweede behandeling immuuntherapie heb gehad. De tijd is omgevlogen en zo is een nieuwe update er jammerlijk bij ingeschoten.

Het weekend na de behandeling was redelijk rustig. Het is toch even afwachten hoe je weer reageert op een nieuwe dosis. Tot nu toe valt het allemaal mee en heb ik geen nieuwe of heftige bijwerkingen gekregen. Heel fijn en zo kunnen we onze dingen blijven doen.

Maandag zijn de schilders begonnen; de buitenkant van ons huis wordt weer fris geschilderd. En Maartje is weer twee ochtenden aan het werk gegaan. Het beviel goed om haar collega's weer te zien en betrokken te zijn bij wat er op het werk speelt.

Woensdag waren we uitgenodigd voor een Paaslunch van mijn afdeling in Arkel. Ook daar hebben we van genoten. Superleuk om mijn collega's weer te zien en in een gezellige setting een hapje te eten en te kletsen. Daarna Maartje mijn werkplek laten zien en vervolgens de productieafdelingen. Nog meer collega's gesproken en bijzondere momenten. Enerzijds goed om mensen direct te spreken, anderzijds was het zwaar om te zien hoeveel impact het heeft op mensen. Een bijzondere en waardevolle middag!

 

7 april: de tweede ronde

En zo ben je 3 weken verder, nadat we het nieuws hebben gekregen en de eerste behandeling gestart is.

We kunnen ons weer opmaken voor de tweede ronde. Gisteren bloed prikken en gesprek bij de oncoloog gehad. Bloedwaarden zagen er goed uit, waardoor het licht op groen ging voor de volgende behandeling.

Vandaag in het ziekenhuis voor de behandeling. Wat houdt dat in? Ik krijg een infuus toegediend met eerst zoutoplossing (spoelen), dan de eerste variant immuuntherapie (duurt ongeveer een uur). Vervolgens spoelen ze weer met zoutoplossing en daarna wordt de tweede variant immuuntherapie (ongeveer anderhalf uur) toegediend via infuus. Afsluitend wordt er weer gespoeld met zoutoplossing. De eerste twee behandelingen houden ze me nog een uur ter observatie om te kijken hoe je reageert op het infuus. Ik voel me tijdens de behandeling goed en merk er weinig van dat ik de middelen toegediend krijg.

 

In de afgelopen weken hebben we elke dag kaarten, berichtjes, emails en veel steun ontvangen. Dit voelt voor ons heel fijn en sterkt ons in de strijd die we aangegaan zijn. We staan er niet alleen voor, maar het lukt niet om iedereen daar persoonlijk voor te bedanken of snel te beantwoorden. Dus op deze plaats nogmaals een welgemeend BEDANKT!!!!

5 april: Ik voel me goed!

Bij het nieuws wat we hebben gekregen, zou je verwachten dat je doodziek in bed ligt of dat je opgenomen bent in het ziekenhuis. Dat is niet het geval en is ook wat wij zo bijzonder vinden. Ik voel me namelijk beter dan een week of 3 a 4 geleden. Natuurlijk let ik goed op mezelf en hou rekening met inspanningen. Maar voorlopig doe ik nog van alles in en om huis. Het is ook heel belangrijk om actief te blijven, dus op deze mooie voorjaarsdagen breng ik de jongens op de fiets naar het kinderdagverbijf en doe ik kleine klussen in de tuin.

Maartje is momenteel ook nog thuis en dus kunnen we ook samen leuke dingen doen. We genieten dan ook van deze periode samen, zeker omdat het fysiek goed gaat. En zo doe je leuke dingen, waar we normaal niet aan toe komen (of er de tijd niet voor nemen...). Deze week uitgebreid geluncht bij Vroeg in Bunnik en vandaag met z'n allen naar Dierenpark Amersfoort, op kraamvisite bij baby-olifantje Yunha. ;-)

Zo leven we deze week rustig toe naar de tweede behandeling. Aanstaande donderdag gesprek met de oncoloog en dan vrijdag weer naar de dagbehandeling voor de immuuntherapie!

 

 

Immuuntherapie uitgelegd in een kort animatiefilmpje.

30 maart: Ons normale leventje gaat verder

 

Het is inmiddels ruim 2 weken geleden dat we het slechte nieuws kregen, op 14 maart om precies te zijn. Het bericht dat we toen kregen was zo slecht, dat we op dat moment erg verslagen en verdrietig waren. Maar toen twee dagen later bleek dat de oncoloog kansen zag voor een behandeling kregen we weer hoop. Sindsdien zijn we positief. Er is een kans en daar gaan we voor 200% voor!

 

Het lukt ons sindsdien gelukkig om ons normale leventje (in ietwat aangepaste vorm) voort te zetten. We zijn bezig geweest met allerlei praktische dingen, vooral in en rond het huis. Verder hebben we ook en vooral veel leuke dingen gedaan. De 19e hebben we Stefs eerste verjaardag gevierd. Een hele mooie bijzondere dag samen met familie en een paar vrienden. We waren achteraf heel blij dat we dit hebben laten doorgaan. We hebben ervan genoten en het gaf ons veel kracht te weten dat we hier niet alleen in staan en zoveel mensen om ons heen hebben die meeleven en ons willen helpen. Afgelopen weekend ben ik samen met Maartje naar een reuinie van mijn basisschool in Ens geweest. Het was een hele gezellige avond die mij veel energie gaf. Verder zijn we gaan uit lunchen, eten bij vrienden en gaan kijken naar het nieuwe huis van mijn ouders. Bijna dagelijks kregen we bezoek van vrienden en familie. Dit alles geeft afleiding en het gevoel dat wij ons niet gewonnen geven aan de ziekte, maar ons eigen plan trekken en doorgaan met ons leven. Loek en Stef werken daarbij ook mee. Door hen houden we de structuur van alledag vast en kunnen we af en toe flink lachen, om hoe onbevangen zij dingen zien of om uitspraken die ze doen. En hoe klein ze ook zijn, we hebben veel steun aan die twee mannen.

 

Ik heb de laatste dagen wel wat meer last van bijwerkingen van de behandeling; droge mond (erg onhandig met eten), droge ogen en ik slaap wat onrustiger (met name voor wc bezoek, veel drinken is goed maar het moet er ook weer uit). Maar al met al is het goed te doen. Afgelopen dinsdag heb ik van mijn oncoloog in het UMC een paar recepten gehad die helpen bij deze ongemakken. Het verdere verloop van de behandeling is moeilijk te zeggen.

De immuuntherapie die ik krijg versterkt mijn eigen afweersysteem. Ik krijg twee soorten tegelijk, die beide op een eigen manier werken; de een vormt een pantser rondom de cellen van het afweersysteem zodat die niet aangevallen kunnen worden door kankercellen, de ander zorgt ervoor dat er continu een signaal gaat naar het afweersysteem om te blijven vechten en niet te rusten. De behandeling met deze twee immuuntherapieen tegelijk is nieuw en is in Europa nog geen jaar vrijgegeven als behandelmethode. Er schijnen baanbrekende resultaten mee te zijn geboekt. De combinatie van beide soorten wordt alleen geven als; iemand jong is, fit genoeg en dat er nog een kans is dat de behandeling aan slaat. Gelukkig kwam ik hiervoor in aanmerking. Nu hopen dat mijn eigen afweersysteem hiermee zo sterk wordt dat het de kanker kan terugdringen.

 

We vinden het geweldig en hartverwarmend hoe iedereen met ons meeleeft. Familie, vrienden, kennissen en ook mensen die we nauwelijks kennen. De eerste dagen na het nieuws hebben we bossen bloemen en proviand voor een jaar ontvangen :-) en werden we overspoeld met kaarten en berichten. Jullie medeleven geeft enorm veel steun en kracht! Het lukt ons soms niet iedereen persoonlijk te bedanken, daarom via deze weg: BEDANKT!!

 

Vrijdag 7 april staat mijn volgende behandeling gepland. Weer een nieuw legertje dat ingezet wordt om mijn ziekte te overwinnen! Ik hou jullie op de hoogte.

 

Groetjes,

Maartje en Rick

14 maart: Onze wereld staat op zijn kop

Sinds dinsdag 14 maart staat onze wereld op z’n kop.

Na een paar weken met vage (griep-) klachten, hebben ze dinsdag vastgesteld dat ik kanker heb.

Het gaat om uitzaaiingen van een Melanoom, die zich op agressieve wijze laat zien.

 

Vanaf dinsdag 14 maart zitten we in een achtbaan. Enerzijds dit slechte nieuws proberen een plaatsje te geven, aan de andere kant word ik met grote spoed door de medische mangel gehaald. Dinsdagavond een eerste gesprek bij een oncoloog in het UMC Utrecht. Donderdag CT scan, MRI scan en bloedonderzoek om een beeld te krijgen van mijn ziekte. Die onderzoeken bevestigden het vermoeden dat er uitzaaiingen in mijn lichaam zitten. Er is een kleine kans dat de ziekte met Immuuntherapie te behandelen is. Vrijdag 17 maart ben ik voor mijn eerste behandeling in het UMC, via infuus krijg ik eiwitten toegediend die mijn afweersysteem gaan helpen in de strijd tegen de kanker.

 

Het is een onwerkelijk verhaal en op veel momenten moeilijk te bevatten. Maar we zijn de strijd aangegaan en gaan er alles aan doen om het tij te keren.

 

Ik waardeer alle steun en reacties. Graag persoonlijk via een bericht of mail, ik wil dit niet liever via social media (zoals Facebook). We merken wel dat het lastig is om op iedereen te reageren, maar proberen jullie zo goed mogelijk te informeren.

 

Hartelijke groet,

Ook namens Maartje

Rick

 

LICHTPUNTJES

Soms zijn ze groot. Soms zijn ze klein.

Je hoeft ze niet te zoeken. Je kunt ze ook zijn.

 

Waarom Rick's Rollercoaster

 

Het is goed om op deze plaats de medische ontwikkelingen te kunnen delen en verder te schrijven over zoveel meer wat ons bezig houdt.

Voor alle persoonlijke berichten, kaarten, mails, telefoontjes, enz. sluiten we ons daarmee zeker niet af, want dat vinden we heel fijn om te krijgen!

Maar juist in de persoonlijke contacten is het belangrijk om het ook over andere dingen te kunnen hebben.

Zo hoeft onze strijd en ziekte niet ieder gesprek het hoofdonderwerp te zijn.

RickVerschure.nl